لغت نامه دهخدا
برقاوات. [ ب َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ برقاء. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). خاکهای با سنگ و گل و ریگ درآمیخته. ( منتهی الارب ). رجوع به برقاء شود.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟