اوابین

لغت نامه دهخدا

اوابین. [ اَ وْ وا ] ( ع ص،اِ ) ج ِ اَواب در حالت نصبی و جری. نیک توبه کاران.
- صلوة الاوابین؛ نماز چاشت. ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

جمع اواب در حالت تصبی و جری نیک توبه کاران.

آب پنیر یعنی چه؟
آب پنیر یعنی چه؟
دیوث یعنی چه؟
دیوث یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز