لغت نامه دهخدا
امامون. [ اَ ] ( از یونانی، اِ ) دوایی است که آن را بفارسی ماهلو و بعربی حماما خوانند. گرم و خشک است در دوم، بول را براند. ( از برهان قاطع ). نوعاً در زبان یونانی چندین قسم دارو از قبیل هیل و خولنجان و زردچوبه و زنجبیل را امامون گویند. ( ناظم الاطباء ). رجوع به حماما و ماهلو و تحفه حکیم مؤمن شود.
