اطم

اطم. [ اُ ] ( ع اِ ) حصار سنگین. ( آنندراج ) ( منتهی الارب ). پناهگاه. ج، آطام. ( مهذب الاسماء ). کوشک و هر قلعه سنگین. ( ناظم الاطباء ).حصن. ( از اقرب الموارد ). || قصر. || هر خانه چهارگوش مسطح. ج، آطام، اُطُم. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). ج، آطام، اطوم. ( ناظم الاطباء ).
اطم. [ اُ طُ / اُ ] ( ع اِ ) قلعه های چند مر اهل مدینه را. ج، آطام و واحدآنها را اَطَمة گویند. ( ناظم الاطباء ). بمعنی دژهاست و بیشتر حصن های مدینه را بدین نام خوانند و گاه بر جز حصون نیز اطلاق شود. ج، آطام. اوس بن مغراء گوید:
بث الجنود لهم فی الارض یقتلهم
ما بین بصری الی آطام نجرانا.
و زیدبن خیل طایی گوید:
انیخت بآطام المدینة اربعاً
و عشراً یغنی فوقها اللیل طائر
فلما قضی اصحابنا کل حاجة
و خط کتاباً فی المدینة ساطر
شددت علیها رحلها و شلیلها
من الدرس و الشعراء و البطن ضامر.( از معجم البلدان ).
اطم. [ اَ طَ ] ( ع مص ) خشم گرفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از ذیل اقرب الموارد ). || منضم گردیدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). انضمام. ( از ذیل اقرب الموارد ). || مبتلا شدن بعلت اُطام. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). مبتلا گشتن انسان و شتر به بیماری اطام که حبس بول و پشگل است از درد. ( از ذیل اقرب الموارد ). || گزیدن چنانکه دست خود را. ( منتهی الارب ).
اطم. [ اَ ] ( ع مص ) دست خود را گزیدن. ( از ذیل اقرب الموارد ). گزیدن چنانکه دست خود را.( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || افکندن چنانکه پلیدی خویش را. ( منتهی الارب ) ( از ذیل اقرب الموارد ). || تنگ ساختن دهانه چاه را. ( منتهی الارب ) ( از ذیل اقرب الموارد از لسان العرب ). || بند کردن و قفل کردن در را. ( منتهی الارب ).

دست خود را گزیدن. گزیدن چنانکه دست خود را. افکندن چنانکه پلیدی خویش را. یا تنگ ساختن دهانه چاه را.