اصناخ

لغت نامه دهخدا

اصناخ. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ صنخ، بمعنی اصل و بن. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). ج ِ صنخ، بمعنی سنخ. ( اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ). رجوع به صنخ و سنخ شود.