صنخ

صنخ. [ ص ِ ] ( ع اِ ) اصل. بن. ج، اصناخ. ( منتهی الارب ). سنخ. ( اقرب الموارد ).
صنخ. [ ص َ ن ِ ] ( ع ص ) فم صنخ؛ دهان که بیخ دندانهای آن برآمده باشد. ( منتهی الارب ).