اشذاء
لغت نامه دهخدا
اشذاء. [ اِ ] ( ع مص ) یک سو کردن و دور گردانیدن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || اذیت کردن کسی را. ( از اقرب الموارد ).
اشذاء. [ اِ ] ( ع مص ) یک سو کردن و دور گردانیدن چیزی را. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || اذیت کردن کسی را. ( از اقرب الموارد ).