اشتباب
لغت نامه دهخدا
اشتباب. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) جوان گردانیدن: اشتب اﷲ قرنه؛ جوان گرداند او را خدای. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
جوان گردانیدن. اشتب الله قرنه جوان گرداند او را خدای.
اشتباب. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) جوان گردانیدن: اشتب اﷲ قرنه؛ جوان گرداند او را خدای. ( منتهی الارب ).
جوان گردانیدن. اشتب الله قرنه جوان گرداند او را خدای.