استنسار
لغت نامه دهخدا
استنسار. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) نسری کردن. عقابی نمودن. کرکسی نمودن. به کرکس مانستن در قوّت: اِن البغاث بارضنا تستنسر. ( مجمع الامثال میدانی ص 35 ).
فرهنگ فارسی
نسری کردن
استنسار. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) نسری کردن. عقابی نمودن. کرکسی نمودن. به کرکس مانستن در قوّت: اِن البغاث بارضنا تستنسر. ( مجمع الامثال میدانی ص 35 ).
نسری کردن