لغت نامه دهخدا
ارص. [ اَ رَص ص ] ( ع ص ) آنکه دندانها نزدیک یکدیگر دارد. تنگ دندان. آنکه دندان بهم پیوسته دارد. الص. ناگشاده دندان. مؤنث: رَصّاء. ج، رُص. ( مهذب الاسماء ).
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟