ادات تحسر
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ادات بیانگر حسرت و اندوه را ادات تحسر گویند.
« تحسر » یعنی اندوه و حسرت خوردن. و «ادوات تحسر» یعنی کلماتی که در این معنا به کار رفته اند؛ مانند: «ویل» در (یا ویلنا من بعثنا من مرقدنا...)؛ «ای وای بر ما چه کسی ما را از آرامگاهمان برانگیخت» و (قال یا ویلتا اعجزت ان اکون مثل هذا الغراب...)؛ «( قابیل ) گفت وای بر من آیا عاجزم که مثل این زاغ باشم».
جمله سازی با ادات تحسر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شاعر در این بیت با استفاده از ادات تحسر، اندوه و حسرت بسیار عمیقی را که از دست رفتن معشوق دارد، به زیبایی بیان کرده است.
💡 وقتی در متن ادبی با ادات تحسر مواجه می‌شویم، متوجه می‌شویم که نویسنده قصد دارد حس پشیمانی یا افسوس را به مخاطب منتقل کند.
💡 تحلیل دقیق ادات تحسر در اشعار کلاسیک، به درک بهتر عواطف انسانی و میزان رنج‌های درونی شاعر در آن دوران تاریخی کمک می‌کند.
