اخظاء
لغت نامه دهخدا
اخظاء. [ اِ ] ( ع مص ) سطبر و درشت گردانیدن: اخظاه اﷲ؛ سطبر و درشت گردانید او را خدا. || فربه گردانیدن. || فربه شدن.
اخظاء. [ اِ ] ( ع مص ) سطبر و درشت گردانیدن: اخظاه اﷲ؛ سطبر و درشت گردانید او را خدا. || فربه گردانیدن. || فربه شدن.