لغت نامه دهخدا
اخبون. [ اَ ] ( از یونانی، اِ ) میوه نباتی صحرائی مانند سر افعی و بیخ آن از انگشت باریکتر باشد و برنگ سیاه بود. گویند گزیدن جانوران را نافع است و بعربی رأس الافعی خوانند و بجای بای ابجد یای حطی هم بنظر آمده است. ( برهان قاطع ). و رجوع به احیون شود.
