ابوالنجم محمدتوفیق بن علی بکری

[ویکی فقه] بَکْری، ابوالنجم محمد توفیق بن علی بن محمد ۲۸۷-۳۵۱ق / ۸۷۰-۹۳۲م، ادیب، شاعر، صوفی و اشراف زاده متدین و دولتمرد مصری می باشد.
وی از یک سو به خلیفه ابوبکر منسوب، و از سویی سبباً به خاندان امام حسن بن علی علیه السلام وابسته است.
فهمی، ماهر حسن، ج۱، ص۲-۳، محمدتوفیق البکری، قاهره، ۹۶۷م.
بکری در قاهره چشم به جهان گشود و پس از طی آموزشهای اولیه، در مدرسه ای که خدیو توفیق برای فرزندان خویش تأسیس کرده بود، به تحصیل پرداخت
فهمی، ماهر حسن، ج۱، ص۷- ۸، محمدتوفیق البکری، قاهره، ۹۶۷م.
و سپس چندی در خدمت شیخ ازهر انبابی درس خواند و از او «اجازه » دریافت داشت
دسوقی، عمر، ج۱، ص۲۱، فی الادب الحدیث، قاهره، ۹۷۰م.
...