ابوالحسن نورالدین علی بن محمد اشمونی

[ویکی فقه] اُشْمونی، ابوالحسن نورالدین علی بن محمد بن عیسی (۸۳۸ - ۹۱۷ یا ۹۱۸ق /۱۴۳۵-۱۵۱۱ یا ۱۵۱۲م )، فقیه، نحوی و مقری شافعی مذهب مصری است.
وی در ناحیه «قناطر السباع » زاده شد.در آغاز، چنانکه معمول آن زمان بود، قرآن و چند منظومه فقهی و ادبی را از برنمود و از حدود ۱۶ سالگی، در درس شیوخ زمان خود حاضر شد.
محمد سخاوی، الضوء اللامع، ج۶، ص۵، بیروت، دار مکتبة الحیاة.
اشمونی در نحو، اصول فقه، فقه، منطق و کلام تألیفاتی پدید آورده است که عمدتاً شرح و تفصیل متنهای کهن تر بوده است.این آثار، برخی در قالب نظم (منظومه های تعلیمی ) و برخی، نثر (شرح یا حاشیه )، صورت مکرر یافته است:
← منهج السالک الی الفیة ابن مالک
(۱) محمد ابن ایاس، بدائع الزهور، به کوشش محمد مصطفی، قاهره، ۱۴۰۴ق / ۱۹۸۴م.(۲) عبدالحی ابن عماد، شذرات الذهب، بیروت، دارالفکر.(۳) سالم عبدالرزاق احمد، فهرس مخطوطات مکتب الاوقاف العامة فی الموصل، وزارت اوقاف، بغداد.(۴) بغدادی، هدیه.(۵) حاجی خلیفه، کشف.(۶) زرکلی، اعلام.(۷) محمد سخاوی، الضوء اللامع، بیروت، دار مکتبة الحیاة.(۸) عبدالوهاب شعرانی، الطبقات الصغری، به کوشش عبدالقادر احمد عطا، قاهره، ۱۳۹۰ق /۱۹۷۰م.(۹) محمد شوکانی، البدر الطالع، قاهره، ۱۳۴۸ق.(۱۰) محمد صبان، حاشیة الصبان علی شرح الاشمونی، قاهره، داراحیاء الکتب العربیه.(۱۱) محمد غزی، الکواکب السائرة، به کوشش جبرائیل سلیمان جبور، بیروت، ۱۹۴۵م.