لغت نامه دهخدا
یدیع. [ ی َ ] ( اِخ ) بدیع که آبی است به نزدیک وادی قری که به آن نخلستان است. ( از منتهی الارب، در ماده بدیع ). رجوع به بدیع شود.
یدیع. [ ی َ ] ( اِخ ) بدیع که آبی است به نزدیک وادی قری که به آن نخلستان است. ( از منتهی الارب، در ماده بدیع ). رجوع به بدیع شود.