یتقی

کلمه «یَتَّقِی» از ریشه «و-ق-ی» در زبان عربی گرفته شده و به معنای خودداری کردن، پرهیز کردن و محافظت کردن است. این فعل به صورت حال یا مضارع به کار می‌رود و اشاره به فردی دارد که از انجام کار ناپسند یا گناه‌آلود خودداری می‌کند و خود را از آسیب، خطر یا خطا حفظ می‌نماید. یَتَّقِی همچنین مفهوم مراقبت و رعایت حدود و مقررات اخلاقی و دینی را در بر دارد و نشان‌دهنده تلاش شخص برای محافظت از جان، نفس یا رفتار خویش است. این واژه اغلب در متون دینی و قرآنی برای توصیف مؤمنانی به کار می‌رود که از محرمات پرهیز کرده و تقوای الهی را رعایت می‌کنند. در کنار معنای اخلاقی، یَتَّقِی می‌تواند به معنای اجتناب عملی و حفظ خود از هرگونه خطر یا ضرر نیز تعبیر شود. به طور خلاصه، «یَتَّقِی» نمایانگر پرهیزکاری، مراقبت و محافظت شخص از خطا، گناه یا خطر است و بار معنایی مثبت و اخلاقی دارد.