لغت نامه دهخدا
گیسوی کفش. [ سو ی ِ ک َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آن مقدار از بند کفش یا جز آن که بر پا قرار گیرد و بر زمین ساید. ( یادداشت مؤلف ): ذُؤابَةُ النعل؛ گیسوی کفش. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). هِلال. ( اقرب الموارد ). هلال؛ گیسوی کفش. ( منتهی الارب ).