لغت نامه دهخدا
گیاچر. [ چ َ ] ( نف مرکب ) چرنده در گیاه. حیوان گیاهخوار. حیوانی که در حریم خود چرا کند. ( یادداشت به خط مؤلف ): ثور و حمل گیاچر ریاضش و حوت و سرطان شناور حیاضش. ( ترجمه محاسن اصفهان ص 9 ). || ( اِ مرکب ) در اصطلاح چوپانان و کشاورزان، مرغزار و سبزه زار و آن را گوچر نیز گویند. ( یادداشت به خط مؤلف ). رجوع به گیاه چر شود.