لغت نامه دهخدا
گوهر کرمانی. [ گ َ / گُو هََ رِ ک ِ ] ( اِخ ) ( میرزا عبدالرزاق طبیب ) یکی از خطبای دوره ناصرالدین شاه قاجار بوده که در عین حال طبابت هم میکرده است و چندی تخلص خود را مفلس و خطیب قرار داده ولی بعد از آنکه در سلک درباریان درآمد تخلص خود راگوهر مقرر داشت وفات او چند سال قبل از تألیف مجمعالفصحاء ( 1295 هَ. ق. ) روی داده است. ( از مجمع الفصحاء رضا قلیخان هدایت ج 2 ص 429 ) ( الذریعه ج 9 ص 936 ).