لغت نامه دهخدا
گوش بری. [ ب ُ ] ( حامص مرکب ) قطع گوش. || عمل گوش بر. رجوع به گوش بر و گوش بریدن شود.
گوش بری. [ ب ُ ] ( حامص مرکب ) قطع گوش. || عمل گوش بر. رجوع به گوش بر و گوش بریدن شود.
۱ - بریدن گوش قطع گوش. ۲ - بحیله پول و مال از دیگری گرفتن مغبون کردن در معامله.