لغت نامه دهخدا
گلاب فشاندن. [ گ ُ ف َ / ف ِ دَ ] ( مص مرکب ) مجازاً به معنی اشک ریختن است:
گر چشم ما گلاب فشاندعجب مدار
دلهای ماست آینه گردان صبحگاه.خاقانی.رجوع به گلاب افشانی شود.
گلاب فشاندن. [ گ ُ ف َ / ف ِ دَ ] ( مص مرکب ) مجازاً به معنی اشک ریختن است:
گر چشم ما گلاب فشاندعجب مدار
دلهای ماست آینه گردان صبحگاه.خاقانی.رجوع به گلاب افشانی شود.
( مصدر ) ۱ - گلاب پاشیدن. ۲ - اشک اشک ریختن.
مجازا بمعنی اشک ریختن است