لغت نامه دهخدا
کیپاپز. [ پ َ ] ( نف مرکب ) آنکه کیپا پزد. ( فرهنگ فارسی معین ). || رَوّاس. کله پز. آنکه کله پاچه پخته فروشد. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخ-دا ):
کیپاپزان که صبح سر کله واکنند
آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند؟بسحاق اطعمه ( از یادداشت ایضاً ).
