کیبیده

مترادف‌ها

کوبیده، فرو رفته

متضادها

کنده شده

لغت نامه دهخدا

کیبیده. [ دَ / دِ ] ( ن مف ) به یک سو رفته. کناره گرفته. || از جایی به جایی شده. || تحاشی کرده. || انحراف یافته. منحرف. || فریفته ( به عشق ). ( فرهنگ فارسی معین ).

فرهنگ معین

(دَ یا دِ ) (اِمف. ) ۱ - به یکسو رفته، کناره گرفته. ۲ - از جایی به جایی شده. ۳ - تحاشی کرده. ۴ - انحراف یافته، منحرف. ۵ - فریفته (به عشق ).

جمله سازی با کیبیده

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 میخ محکمی که توسط آهنگر در قطعه چوبی کیبیده شده بود، باعث شد تا ساز موسیقی در طول اجرا دچار لرزش‌های ناخواسته و آزاردهنده شود.

💡 پس از آنکه سنگ سنگین بر سطح سنگ مرمر کیبیده شد، شکاف‌های بسیار ظریفی در لبه‌های آن پدیدار گشت که کارگران را نگران کرد.

💡 ضربه‌ای که به مسمار فولادی کیبیده شده بود، چنان شدت داشت که تمام ساختار چوبی زیر آن را به شدت دچار آسیب و تغییر شکل کرد.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران