کیبیده
مترادفها
کوبیده، فرو رفته
متضادها
کنده شده
لغت نامه دهخدا
کیبیده. [ دَ / دِ ] ( ن مف ) به یک سو رفته. کناره گرفته. || از جایی به جایی شده. || تحاشی کرده. || انحراف یافته. منحرف. || فریفته ( به عشق ). ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ معین
(دَ یا دِ ) (اِمف. ) ۱ - به یکسو رفته، کناره گرفته. ۲ - از جایی به جایی شده. ۳ - تحاشی کرده. ۴ - انحراف یافته، منحرف. ۵ - فریفته (به عشق ).
جمله سازی با کیبیده
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 میخ محکمی که توسط آهنگر در قطعه چوبی کیبیده شده بود، باعث شد تا ساز موسیقی در طول اجرا دچار لرزشهای ناخواسته و آزاردهنده شود.
💡 پس از آنکه سنگ سنگین بر سطح سنگ مرمر کیبیده شد، شکافهای بسیار ظریفی در لبههای آن پدیدار گشت که کارگران را نگران کرد.
💡 ضربهای که به مسمار فولادی کیبیده شده بود، چنان شدت داشت که تمام ساختار چوبی زیر آن را به شدت دچار آسیب و تغییر شکل کرد.