لغت نامه دهخدا
کیبنده. [ ب َ دَ / دِ ] ( نف ) منحرف شونده. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
ز اندرز موبد شکیبنده شد
سر از راه سوداش کیبنده شد.ابوشکور بلخی ( از یادداشت ایضاً ).
کیبنده
فرهنگ عمید
۱. از راه برگردنده.
۲. روگرداننده: ز اندرز موبد شکیبنده شد / سر از راه سوداش کیبنده شد (ابوشکور: شاعران بی دیوان: ۹۹ ).
