لغت نامه دهخدا
کوه نفشت. [ ] ( اِخ ) نام کوهی بوده است در فارس: و به اصطخرپارس کوهی است کوه نفشت گویند که همه صورتها و کنده گریها از سنگ خارا کرده اند و آثار عجیب اندر آن نموده و این کتاب زند و پازندآنجا نهاده بود. ( فارسنامه ابن البلخی ص 49 ). و به عاقبت او را به قلعه اصطخر محبوس کرد و خویشتن به پارس بر کوه نفشت رفت. ( فارسنامه ابن البلخی ص 51 ).
