واژههای کوشیر و جاوشیر که در بافتار زبان فارسی و گویشهای محلی مطرح میشوند، عموماً به یک مفهوم مشترک و یک گیاه دارویی خاص اشاره دارند. جستجوهای لغوی نشان میدهد که کوشیر در واقع یکی از نامهای مترادف و همخانواده با جاوشیر است. در فرهنگهای معتبر، این واژه با تلفظها و نوشتارهای گوناگونی نظیر گاوشیر، جواشیر و حتی گوشیر ثبت گردیده است؛ این تنوع اسمی، نشاندهندهٔ قدمت و رواج این گیاه در مناطق مختلف جغرافیایی ایران و اهمیت دارویی آن در طب سنتی است. بنابراین، این دو واژه از لحاظ معنایی کاملاً همپوشان بوده و مرجع واحدی را در ذهن مخاطب متبادر میسازند.