لغت نامه دهخدا
کهپاره. [ ک ُ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) کوه پاره. پاره ای از کوه. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || به مجاز، بزرگ جثه. ( از یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
به کیوان رسانیده ایوانهاش
قوی همچو کهپاره ارکانهاش.فردوسی ( از یادداشت ایضاً ).مرکبی طیاره ای کهپاره ای
شخ نوردی که کنی وادی جهی.منوچهری ( از یادداشت ایضاً ).