کنابث

لغت نامه دهخدا

کنابث. [ک ُ ب ِ ] ( ع ص ) کُنبُث. درشت و درترنجیده و زفت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( اقرب الموارد )

کنبث. درشت و در ترنجیده و زفت.