لغت نامه دهخدا
کلوایی. [ ک َل ْ ] ( ص نسبی ) در لهجه اصفهانی، استاد رخنه گر. ( از فرهنگ فارسی معین ذیل کلوا ). و رجوع به کلوا و کلوابند شود.
کلوایی. [ ک َل ْ ] ( ص نسبی ) در لهجه اصفهانی، استاد رخنه گر. ( از فرهنگ فارسی معین ذیل کلوا ). و رجوع به کلوا و کلوابند شود.