کلمهی «کلاکموش» به نوعی موش صحرایی یا دشتی اشاره دارد که به دلیل رشد قابل توجه اندامهای خلفی نسبت به اندامهای جلویی، به آن موش دوپا نیز گفته میشود. این ویژگی باعث میشود حیوان توانایی انجام جهشهای بلند و حرکت سریع در محیطهای بیابانی و دشتها را داشته باشد. کلاکموش در صحاری و مزارع فراوان دیده میشود و بدنش معمولاً به رنگ خاکستری مایل به خرمایی است، با شکمی سفید و دم دراز که در پرش و تعادل حیوان نقش دارد. این موش با ساختار بدنی خاص خود، نمونهای از سازگاری جانوران با محیطهای خشک و دشتی است و میتواند به سرعت از خطرات فرار کند. حرکات پرشی و توانایی جست و خیز طولانی، نقش مهمی در بقا و یافتن غذا برای این حیوان ایفا میکند. از نظر زیستشناسی، کلاکموش نمونهای جالب از تطابق اندامی و رفتاری است که به آن امکان زندگی مؤثر در محیطهای خشک و باز را میدهد. به این ترتیب، این واژه به گونهای خاص از موش اشاره دارد که هم از نظر فیزیکی و هم از نظر رفتاری ویژگیهای منحصر به فردی دارد.
کلاکموش
لغت نامه دهخدا
کلاکموش. [ ک َ ] ( اِ مرکب ) موش صحرایی و دشتی باشد، چه کلاک دشت و صحرا را گویند. ( برهان ) ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). عضل. یربوع. رکن. رکین. ودع. اودع. جرد. صداد. قرنب. قداد. ( منتهی الارب ).
فرهنگ معین
(کَ ) (اِمر. ) موش صحرایی، موش دشتی، کلاوو.
فرهنگ عمید
پستانداری جونده و خاکی رنگ با دم دراز و پاهای بلند که می تواند با پاهای عقبی خود بجهد، موش صحرایی.
فرهنگ فارسی
( اسم ) موش صحرایی موش دشتی
ویکی واژه
موش صحرایی، موش دشتی، کلاوو.