لغت نامه دهخدا
کشکنه. [ ک َ ک ِ ن َ / ن ِ ] ( اِ مرکب ) مخفف کشکینه است که نان جو است و بعضی گفته اند نانی باشد که از آرد جو و آرد باقلا وآرد گندم و آرد نخود فراهم آورند یعنی مجموعه را بهم آمیخته خمیرکنند و بپزند و بعضی دیگر گویند گندم بریان است که در ظرفی کنند و ماهیابه در آن ریزند و پیاز خام و ساق چغندر و تخم خرفه در آن داخل کنند و در آفتاب گذارند تا ترش گردد. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ):
به یمینت چه بود کشکنه و بورانی
به یسارت چه بود نان و پنیر و ریحان.بسحاق اطعمه.
