کثیر الشک

شکاک، بدگمان، تردیدکننده

مطمئن، بااطمینان

[ویکی شیعه] کَثیرُ الشک اصطلاحی فقهی و به معنای کسی است که به نظر مردم در اعمال دینی خود زیاد شک می کند. برخی مراجع تقلید ملاک هایی برای معلوم شدن کثیر الشک بیان کرده اند.
در تعدادی از روایات این حالت به شیطان نسبت داده شده و تبعیت از این شک را ناپسند دانسته اند. در فقه اسلامی کثیر الشک احکام خاصی دارد و نباید به شک خود عمل کند.
منظور از شک، برابر بودن دو طرف احتمال (پنجاه، پنجاه) است؛ از این رو، شامل ظن (گمان) نمی شود. برای «ظن» احکام خاصی در فقه وجود دارد که در برخی موارد مانند حکم حالت شک است.