لغت نامه دهخدا
( کتعة ) کتعة. [ ک ِع َ ] ( ع اِ ) پاره و ریزه چیزی. ج، کِتاع. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || دلو خرد. ج، کِتاع. ( از اقرب الموارد ). کُتعَة. رجوع به کُتعَة شود.
کتعة. [ ک ُ ع َ ] ( ع اِ ) کرانه شیشه. ج، کُتَع. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || دلو خرد. ج، کُتَع. ( منتهی الارب ). کَتعَة. ( اقرب الموارد ). رجوع به کَتعَة شود.
کتعة. [ ک َ ع َ ] ( ع اِ ) کُتعَة. ج، کِتَع. ( اقرب الموارد ). رجوع به کُتعَة شود.