لغت نامه دهخدا
کاسه لیسیدن. [ س َ / س ِ دَ ] ( مص مرکب ) کاسه لیس بودن. رجوع بمعانی کاسه لیس شود:
عقل که پرورده شد ز میده هارون
کاسه نلیسدز نیم خورده هامان.حاج سید نصراﷲ تقوی.
کاسه لیسیدن. [ س َ / س ِ دَ ] ( مص مرکب ) کاسه لیس بودن. رجوع بمعانی کاسه لیس شود:
عقل که پرورده شد ز میده هارون
کاسه نلیسدز نیم خورده هامان.حاج سید نصراﷲ تقوی.
( مصدر ) کاسه لیس بودن: [ عقل که پرورده شد زمید. هارون کاسه نلیسد زنیم خورد. هامان ]. ( سید نصر الله تقوی )