لغت نامه دهخدا
کارکشتگی. [ ک ُ ت َ / ت ِ ] ( حامص مرکب ) باتجربه بودن. ورزیدگی. پختگی. آزمودگی.
کارکشتگی. [ ک ُ ت َ / ت ِ ] ( حامص مرکب ) باتجربه بودن. ورزیدگی. پختگی. آزمودگی.
(کُ تِ )(حامص. ) (عا. ) ورزیدگی، آزمودگی.
کارکشته بودن، ورزیدگی.
بودن ورزیدگی آزمودگی.
(عا.)
ورزیدگی، آزمودگی.