لغت نامه دهخدا
کاتانس. [ ن ِ ] ( اِخ ) نام یکی از دو تن باقیمانده سردسته های شورشیان پارِتاک ( پارتاکن ) که اسکندر، کراتِر را مأمور دفع آنها کرد. ( از ایران باستان ج 2ص 1757 ).
کاتانس. [ ن ِ ] ( اِخ ) نام یکی از دو تن باقیمانده سردسته های شورشیان پارِتاک ( پارتاکن ) که اسکندر، کراتِر را مأمور دفع آنها کرد. ( از ایران باستان ج 2ص 1757 ).
نام یکی از سردسته های شورشیان پارتاک