کابریله

«کابریله» واژه‌ای فرانسوی است که در فارسی به همین صورت به کار رفته و ریشه آن به کلمه Cabriolet بازمی‌گردد. این واژه در اصل نام نوعی وسیله نقلیه سبک و شهری در اروپا بوده است. در معنای دقیق لغوی، «کابریله» به کالسکه‌ای سبک، چهارچرخه و معمولاً دارای سقف متحرک یا کروک گفته می‌شد که یک یا دو نفر را حمل می‌کرد. آن‌ها به دلیل وزن کم و ساخت ظریف، سرعت و چابکی بیشتری نسبت به درشکه‌های معمولی داشتند. با پیشرفت صنعت حمل‌ونقل، مفهوم «کابریله» به تدریج از درشکه به خودروهای روباز منتقل شد. در زبان‌های اروپایی امروزی، این واژه بیشتر برای خودروهای دارای سقف جمع‌شونده به کار می‌رود. در زبان فارسی، «کابریله» بیشتر در متون قدیمی، سفرنامه‌ها و ترجمه‌های دوره قاجار و اوایل پهلوی دیده می‌شود. این کاربرد نشان‌دهنده ورود واژگان و مفاهیم مدرن اروپایی به فارسی است. این واژه علاوه بر معنای فنی، بار فرهنگی نیز دارد و یادآور سبک زندگی شهری، اشرافی و مدرن اروپا در سده‌های گذشته است. به همین دلیل در متون تاریخی، جنبه نمادین هم پیدا می‌کند.