ژنگه

ژنگه. [ ژَ گ َ / گ ِ ] ( اِ ) آفتی که به غله رسد و آن چنان باشد که خوشه غله از دانه خالی گردد و زرد شود. ( برهان ). زنگ.

( اسم ) چین و شکنجی که بر روی اندام پدید آید آژنگ.
آفتی که بغله رسد و آن چنان باشد که خوشه غله از دانه خالی گردد و زرد شود.