اصطلاح «ژمک» در علوم زمین و اقیانوسشناسی مخفف عبارت «ژرفای موازنۀ کربنات» (Carbonate Compensation Depth - CCD) است و به عمقی از اقیانوس اشاره دارد که در آن نرخ رسوبگذاری کلسیمکربنات با نرخ حل شدن آن برابر میشود. به عبارت دیگر، در این عمق، کلسیمکربنات به صورت پایدار نمیرسد و رسوبگذاری آن متوقف میشود. در عمقهایی پایینتر از «ژمک»، فشار زیاد و اسیدی بودن آب باعث حل شدن کلسیمکربنات میشود و رسوب تشکیل نمیشود. ریشه این کلمه از سه بخش «ژ» به معنای ژرفا، «م» به معنای موازنه و «ک» به معنای کربنات تشکیل شده است. این اصطلاح معمولاً در متون علمی به عنوان یک اختصار به کار میرود و در مطالعات رسوبشناسی و اقیانوسشناسی اهمیت دارد. جالب است که در برخی گویشهای محلی مانند شغنی، «ژمک» به معنای چانه ظریف یا کوچک نیز استفاده میشود. به طور کلی، «ژمک» بیانگر عمقی است که در آن تعادل بین تشکیل و حل شدن کلسیمکربنات برقرار میشود و مفهوم مهمی در بررسی رسوبات کف اقیانوس دارد.