چکاد، صورت صحیحتر و ریشهدار واژهای است که در گفتار عامیانه بهصورت چهاد ادا میشود. این واژه در زبانِ فارسی به ارتفاعاتِ بلند و قلل نوکتیز کوهستانها اشاره دارد که همواره در ادبیات کهن و معاصر، نماد استواری، عظمت و برتری بوده است. کاربرد درست این اصطلاح، نه تنها در پاسداشت دقت زبانی، بلکه در حفظ بار معنایی غنی آن نیز نقشِ بسزایی دارد. تأکید بر استفاده از شکل اصیل چکاد در متونِ رسمی، علمی و ادبی، گامی ضروری در جهتِ پاسداری از صحت و سلامت زبان فارسی بهشمار میرود.