لغت نامه دهخدا
چنگال افکندن. [ چ َ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه است از نیرو از دست دادن. ناتوان و زبون شدن:
دژآگهی که به بیشه درون سپیده دمی
ز بیم دشنه او شیر بفکند چنگال.منجیک.
چنگال افکندن. [ چ َ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه است از نیرو از دست دادن. ناتوان و زبون شدن:
دژآگهی که به بیشه درون سپیده دمی
ز بیم دشنه او شیر بفکند چنگال.منجیک.
کنایه از نیرو از دست دادن. ناتوان و زبون شدن.