لغت نامه دهخدا
چشمه هور. [ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آفتاب. ( ناظم الاطباء ). کنایه از خورشید و نور آن. چشمه نور:
نور گیتی فروز و چشمه هور
زشت باشد به چشم موشک کور.سعدی ( گلستان ).
چشمه هور. [ چ َ / چ ِ م َ / م ِ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آفتاب. ( ناظم الاطباء ). کنایه از خورشید و نور آن. چشمه نور:
نور گیتی فروز و چشمه هور
زشت باشد به چشم موشک کور.سعدی ( گلستان ).
دهی است جزئ دهستان دو دانگه بخش ضیائ آباد شهرستان قزوین ٠