چشمه ٔ سخن

چشمه سخن. [ چ َ / چ ِ م َ /م ِ ی ِ س ُ خ َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از منبع و سرچشمه سخن. کنایه از آب روان سخن:
شود از آب چشم بیداری
بزبان چشمه سخن جاری.اوحدی.