لغت نامه دهخدا
چشمه قلی. [ چ َ م َ ق ُ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان خسروآباد شهرستان بیجار که در 19 هزار و پانصدگزی شمال باختری خسروآباد،کنار رودخانه سراب شهرک واقع است. تپه ماهوری و سردسیر است و 430 تن سکنه دارد. آبش از چشمه، محصولش غلات، شغل اهالی زراعت و گله داری، صنایع دستی بافتن قالیچه، جاجیم و گلیم و راهش مالرو است. تپه ای در باختر آبادی وجود دارد که آثار ابنیه قدیم و عتیقجات درآن کشف شده و معلوم میشود که در ازمنه قدیم آبادی معتبری بوده است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).
