چسته نفسی
لغت نامه دهخدا
چسته نفسی. [چ ُ ت َ / ت ِ ن َ ف َ ] ( حامص مرکب ) پرگویی. وراجی. چس نفسی. گفتن سخن دراز و بیهوده. رجوع به چس نفسی شود.
چسته نفسی. [چ ُ ت َ / ت ِ ن َ ف َ ] ( حامص مرکب ) پرگویی. وراجی. چس نفسی. گفتن سخن دراز و بیهوده. رجوع به چس نفسی شود.