لغت نامه دهخدا
گل نفسی. [ گ ُ ن َ ف َ ] ( حامص مرکب ) کنایه از خوشبویی. خوشبوئی دم. || کنایه از خوش کلامی. ( برهان ) ( آنندراج ).
گل نفسی
فرهنگ فارسی
۱ - خوشبویی معطری. ۲ - خوش سخنی خوش کلامی.
جمله سازی با گل نفسی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گوش کن نغمهٔ بلبل ز من ای گل نفسی تا ببینی که چه گلبانگ دعا میآید
