لغت نامه دهخدا
چرخگاه. [ چ َ ] ( اِ مرکب ) کنایه از حلقه سماع. ( آنندراج ). دایره ای که درویشان در حین رقص بر دور آن میگردند. ( ناظم الاطباء ):
به پهلو درافتاده از چرخگاه
زند چرخ خوابیده چون چرخ چاه.
ملاطغرا ( در هجو شیخ ریائی، از آنندراج ).
|| جای رقصیدن. ( ناظم الاطباء ).
