لغت نامه دهخدا
چرخ عصاری.[ چ َ خ ِ ع َص ْ صا ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چرخ روغنگیری. چرخی که عصاران بدان وسیله روغن بذوراتی از قبیل کرچک و کنجد و جز آنرا گیرند. رجوع به چرخ شود.
چرخ عصاری.[ چ َ خ ِ ع َص ْ صا ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) چرخ روغنگیری. چرخی که عصاران بدان وسیله روغن بذوراتی از قبیل کرچک و کنجد و جز آنرا گیرند. رجوع به چرخ شود.
چرخ روغنگیری ٠ چرخی که بدان وسیله روغن بذوراتی از قبیل کرچک و کنجد و جز آن را گیرند ٠
چرخ عَصّاری (treadmill)
چرخی برای کشیدن آب از چاه یا آسیاب کردن دانه. غالباً با نیروی حیوانات اهلی به گردش درمی آمد. در قرن ۱۹، در زندان های بریتانیا، به منزلۀ نوعی بیگاری، چرخ های عصاری را با استفاده از نیروی زندانیان به کار می انداختند. در ۱۸۱۸، ویلیام کوبیت (۱۸۶۱ـ۱۷۸۵) غلتک بزرگی ساخت که برای به کار انداختن آن محکومان را وادار می کردند روی پله های سطح خارجی آن راه بروند. این چرخ های عصاری در اوایل قرن ۲۰ از رده خارج شدند.