لغت نامه دهخدا
چاه خانی. ( اِخ ) قریه ای است در بلوک برازجان از اعمال بندربوشهر و در حوالی این قریه بین مهرعلیخان شجاع الملک و قشون انگلیس در سال هزار و دویست و هفتاد و سه نزاع اتفاق افتاد. اراضی اینجا رمل است و هندوانه دیمی بعمل می آورد، اهالی عبای شتری میبافند. طول جلگه برازجان چهار فرسخ و عرض نیز همین قدر است. ( از مرآت البلدان ج 4 ص 132 ).، چاهخانی. ( اِخ ) دهی است از دهستان عیسوند بخش برازجان شهرستان بوشهر که در 12 هزارگزی جنوب باختر برازجان و یک هزارگزی شوسه برازجان به بوشهر واقع شده. جلگه، گرمسیر و مالاریائی است و 707 تن سکنه دارد. آبش از چاه محصولش غلات، تنباکو و خرما، شغل اهالی زراعت و راهش فرعی است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).